{"id":288,"date":"2016-05-17T07:40:06","date_gmt":"2016-05-17T05:40:06","guid":{"rendered":"http:\/\/new.terrypratchett.pl\/2016\/05\/17\/fragment-pasterskiej-korony\/"},"modified":"2016-05-17T07:40:06","modified_gmt":"2016-05-17T05:40:06","slug":"fragment-pasterskiej-korony","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/2016\/05\/17\/fragment-pasterskiej-korony\/","title":{"rendered":"Fragment Pasterskiej Korony!"},"content":{"rendered":"

Ostatni tom kultowej serii \u201e\u015awiat Dysku\u201d Terry\u2019ego Pratchetta pojawi\u0142 si\u0119 w ksi\u0119garniach. Przeczytajcie fragment powie\u015bci.<\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

Prolog<\/strong><\/p>\n

Korona z Kredy<\/strong><\/p>\n

\n

Narodzi\u0142a si\u0119 w mrokach Okr\u0105g\u0142ego Morza; z pocz\u0105tku by\u0142a mi\u0119kk\u0105, dryfuj\u0105c\u0105 istot\u0105, niesion\u0105 tam i z powrotem przez kolejne fale. Wyros\u0142a jej muszla, cho\u0107 w tym faluj\u0105cym, wiruj\u0105cym \u015bwiecie \u017cy\u0142y wielkie stwory, kt\u00f3re i tak w jednej chwili mog\u0142yby j\u0105 zgnie\u015b\u0107. Mimo to przetrwa\u0142a. Jej delikatne \u017cycie mog\u0142oby trwa\u0107 tak w niesko\u0144czono\u015b\u0107, p\u00f3ki by go nie przerwa\u0142y niebezpiecze\u0144stwa przyboju lub inne p\u0142ywaj\u0105ce stwory \u2013 gdyby nie ka\u0142u\u017ca.<\/p>\n

\n

Ka\u0142u\u017ca by\u0142a ciep\u0142a, po\u0142o\u017cona wysoko na pla\u017cy, zasilana rzadkimi, nadlatuj\u0105cymi od Osi sztormami; istota \u017cywi\u0142a si\u0119 w niej stworzeniami jeszcze mniejszymi od siebie, i ros\u0142a, a\u017c sta\u0142a si\u0119 kr\u00f3lem. I pewnie sta\u0142aby si\u0119 jeszcze wi\u0119ksza, gdyby nie gor\u0105ce lato, kiedy to woda wyparowa\u0142a w s\u0142onecznym \u017carze.<\/p>\n

\n

I tak ma\u0142a istota umar\u0142a, ale jej skorupka przetrwa\u0142a, nios\u0105c w sobie zal\u0105\u017cek czego\u015b ostrego. Przy kolejnym przyp\u0142ywie fala zmy\u0142a j\u0105 w przybrze\u017cne wody, gdzie utkn\u0119\u0142a, przetaczaj\u0105c si\u0119 tam i z powrotem w\u015br\u00f3d kamieni i innych pozosta\u0142o\u015bci po sztormach.<\/p>\n

\n

Morze falowa\u0142o wiekami, a\u017c wysch\u0142o i cofn\u0119\u0142o si\u0119 z l\u0105du, a kolczasta muszla dawno martwej istoty zapada\u0142a si\u0119 w warstwach muszli innych drobnych stworzonek, kt\u00f3re nie przetrwa\u0142y. I tam le\u017ca\u0142a, z powoli rosn\u0105cym wewn\u0105trz ostrym j\u0105drem, a\u017c do dnia, kiedy znalaz\u0142 j\u0105 pasterz, pilnuj\u0105cy swych stad na wzg\u00f3rzach, kt\u00f3re teraz nazywano Kred\u0105.<\/p>\n

\n

Dziwny przedmiot przyci\u0105gn\u0105\u0142 jego wzrok, wi\u0119c schyli\u0142 si\u0119, uni\u00f3s\u0142 go i obejrza\u0142 ze wszystkich stron. Zaokr\u0105glony, ale nie ca\u0142kiem, i pasowa\u0142 do wn\u0119trza d\u0142oni. Kszta\u0142t wydawa\u0142 si\u0119 zbyt regularny jak na krzemie\u0144, cho\u0107 mia\u0142 krzemie\u0144 w sercu. Powierzchnia by\u0142a szara, jak w kamieniu, ale z sugesti\u0105 z\u0142ota pod szaro\u015bci\u0105. Na powierzchni wyczuwa\u0142 pi\u0119\u0107 wyra\u017anych grzbiet\u00f3w w r\u00f3wnych odst\u0119pach, niemal jak paski, si\u0119gaj\u0105cych od p\u0142askiej podstawy po wierzcho\u0142ek. Widzia\u0142 ju\u017c takie rzeczy, ale ta by\u0142a jaka\u015b inna \u2013 ca\u0142kiem jakby sama wskoczy\u0142a mu w r\u0119k\u0119.<\/p>\n

\n

Dziwne znalezisko przetoczy\u0142o si\u0119, kiedy pasterz pr\u00f3bowa\u0142 obr\u00f3ci\u0107 je w d\u0142oni, i mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce pr\u00f3buje co\u015b mu powiedzie\u0107. To g\u0142upi pomys\u0142, sam o tym wiedzia\u0142, a jeszcze nie by\u0142 na piwie, lecz ten niezwyk\u0142y obiekt zdawa\u0142 si\u0119 wype\u0142nia\u0107 ca\u0142y jego \u015bwiat. Po chwili pasterz przekl\u0105\u0142 w\u0142asn\u0105 g\u0142upot\u0119 \u2013 ale mimo to zachowa\u0142 kamyk i zabra\u0142 ze sob\u0105, by pokaza\u0107 kumplom w pubie.<\/p>\n

\u2013 Patrzcie \u2013 powiedzia\u0142. \u2013 Wygl\u0105da jak korona.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, tamci wybuchn\u0119li \u015bmiechem.<\/p>\n

\u2013 Korona? \u2013 zawo\u0142ali. \u2013 A po co ci korona? Nie jeste\u015b \u017cadnym kr\u00f3lem, Danielu Obola\u0142y.<\/p>\n

Ale pasterz zabra\u0142 sw\u0105 zdobycz do domu i ostro\u017cnie u\u0142o\u017cy\u0142 na p\u00f3\u0142ce w kuchni, gdzie trzyma\u0142 rzeczy, kt\u00f3re lubi\u0142.<\/p>\n

I tam, w ko\u0144cu, zosta\u0142a zapomniana i utracona dla historii.<\/p>\n

Ale nie dla Obola\u0142ych, kt\u00f3rzy przekazywali j\u0105 sobie z pokolenia na pokolenie.<\/p>\n

\n

Terry Pratchett<\/strong><\/p>\n

Pasterska korona<\/strong><\/p>\n

(Shepherd\u2019s Crown)<\/strong><\/p>\n

Esmeraldzie Weatherwax<\/span><\/strong><\/p>\n

\u2013 uwa\u017caj na siebie.<\/strong><\/p>\n

\n

Rozdzia\u0142 1<\/strong><\/p>\n

Gdzie wiatr powieje<\/strong><\/p>\n

\n

To by\u0142 jeden z tych dni, kt\u00f3re cz\u0142owiek zachowuje w pami\u0119ci na d\u0142ugo. Wysoko na \u0142\u0105kach, powy\u017cej farmy rodzic\u00f3w, Tiffany Obola\u0142a czu\u0142a si\u0119 tak, jakby mog\u0142a si\u0119gn\u0105\u0107 wzrokiem na sam koniec \u015bwiata. Powietrze by\u0142o czyste jak kryszta\u0142, a w rze\u015bkim wietrze zesch\u0142e jesienne li\u015bcie wirowa\u0142y wok\u00f3\u0142 jesion\u00f3w, gdy te klekota\u0142y ga\u0142\u0119ziami, by zrobi\u0107 miejsce dla nowych wiosennych p\u0105k\u00f3w.<\/p>\n

\n

Zawsze si\u0119 zastanawia\u0142a, czemu rosn\u0105 tu drzewa. Babcia Obola\u0142a powiedzia\u0142a kiedy\u015b, \u017ce t\u0119dy prowadzi\u0142y dawne trakty, wytyczone w czasach, kiedy dolina poni\u017cej by\u0142a bagnem. Babcia m\u00f3wi\u0142a, \u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego ludzie stawiali swoje domy tutaj, na g\u00f3rze \u2013 dalej od mokrade\u0142 i od innych ludzi, kt\u00f3rzy chcieliby uprowadzi\u0107 ich stada.<\/p>\n

\n

Mo\u017ce czuli si\u0119 bezpiecznie w pobli\u017cu starych kamiennych kr\u0119g\u00f3w, jakie tu znajdowali. A mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie oni je wznie\u015bli? Nikt nie wiedzia\u0142 na pewno, sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142y… ale chocia\u017c tak naprawd\u0119 w to nie wierzyli, wszyscy byli przekonani, \u017ce takie rzeczy lepiej zostawi\u0107 w spokoju, na wszelki wypadek. W ko\u0144cu je\u015bli nawet taki kr\u0105g ukrywa\u0142 jakie\u015b sekrety czy skarby, to jaki z nich po\u017cytek, gdy chodzi o owce? I chocia\u017c wiele kamieni ju\u017c upad\u0142o, mo\u017ce jednak osoba pod nimi pogrzebana nie chcia\u0142aby, \u017ceby kto\u015b j\u0105 wykopa\u0142? Przecie\u017c to, \u017ce cz\u0142owiek jest martwy, nie oznacza jeszcze, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 rozgniewa\u0107. O nie…<\/p>\n

\n

Nawet Tiffany wykorzysta\u0142a kiedy\u015b pewne konkretne kamienie, \u017ceby przej\u015b\u0107 przez bram\u0119 do Krainy Ba\u015bni \u2013 krainy ca\u0142kiem innej ni\u017c opisywana w Xi\u0119dze Ba\u015bniowych Opowye\u015bci dla Grzecznych Dzieci. Wiedzia\u0142a wi\u0119c, \u017ce niebezpiecze\u0144stwa s\u0105 realne.<\/p>\n

\n

Dzisiaj, z jakiej\u015b przyczyny, nasz\u0142a j\u0105 ochota, by znowu p\u00f3j\u015b\u0107 do tych kamieni. Jak ka\u017cda rozs\u0105dna czarownica, nosi\u0142a mocne buty, kt\u00f3re mog\u0142y przej\u015b\u0107 po wszystkim \u2013 dobre, praktyczne buty. Jednak nie przeszkadza\u0142y jej wyczuwa\u0107 krainy, s\u0142ysze\u0107, co do niej m\u00f3wi. <\/p>\n

Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od lekkiego \u0142askotania, sw\u0119dzenia przesuwaj\u0105cego si\u0119 na stopy i \u017c\u0105daj\u0105cego, by je us\u0142ysze\u0107, ponaglaj\u0105cego, by pomaszerowa\u0107 na hale, odwiedzi\u0107 kr\u0105g \u2013 mimo \u017ce akurat wciska\u0142a r\u0119k\u0119 w owczy zadek, by wyleczy\u0107 paskudny przypadek kolki. Czemu mia\u0142aby i\u015b\u0107 do kamieni, Tiffany nie wiedzia\u0142a, ale \u017cadna czarownica nie ignorowa\u0142a czego\u015b, co mog\u0142o by\u0107 wezwaniem. Poza tym kr\u0119gi sta\u0142y tam jako bariera. Chroni\u0142y jej krain\u0119 \u2013 chroni\u0142y przed tym, co mog\u0142o przez nie przej\u015b\u0107…<\/p>\n

\n

Wyruszy\u0142a natychmiast, z nieco zmarszczonym czo\u0142em. Jednak na samym szczycie Kredy wszystko wygl\u0105da\u0142o jak nale\u017cy. Zawsze tak by\u0142o. Nawet dzisiaj.<\/p>\n

\n

Ale czy na pewno? Ku zaskoczeniu Tiffany, nie by\u0142a jedyn\u0105, kt\u00f3r\u0105 tego dnia co\u015b przyci\u0105gn\u0119\u0142o do kr\u0119gu. Bo kiedy rozgl\u0105da\u0142a si\u0119 w tym rze\u015bkim, czystym powietrzu i s\u0142ucha\u0142a wiatru, rozpozna\u0142a b\u0142ysk rudych w\u0142os\u00f3w, plam\u0119 tatuowanej niebieskiej sk\u00f3ry \u2013 i us\u0142ysza\u0142a mrukni\u0119cie \u201e\u0141ojzicku\u201d, gdy jaki\u015b szczeg\u00f3lnie rozbawiony k\u0142\u0105b li\u015bci zaczepi\u0142 si\u0119 na he\u0142mie z kr\u00f3liczej czaszki.<\/p>\n

\n

\u2013 Kelda sama mie tu psys\u0142o\u0142a, co bym mio\u0142 te kamycki na \u0142oku \u2013 oznajmi\u0142 Rob Rozb\u00f3j ze swego punktu obserwacyjnego na stercz\u0105cym z ziemi kawa\u0142ku ska\u0142y. <\/p>\n

Czujnie omiata\u0142 wzrokiem okolic\u0119, jakby wypatrywa\u0142 rabusi\u00f3w. Sk\u0105dkolwiek by przychodzili. Zw\u0142aszcza gdyby nadeszli przez kr\u0105g.<\/p>\n

\u2013 I jakby kt\u00f3ry z tych paskud\u00f3w chcia\u0142 se wr\u00f3ci\u0107 i jesceroz pr\u00f3bowa\u0107, b\u0119dziemy gotowi, wis \u2013 doda\u0142 z nadziej\u0105 w g\u0142osie. \u2013 Psyjmiemy ich z nasomnajlepsomfeeglowom go\u015bcinno\u015bciom. \u2013 Wyprostowa\u0142 swoj\u0105 chud\u0105 sylwetk\u0119 na pe\u0142ne sze\u015b\u0107 cali i pogrozi\u0142 niewidzialnemu wrogowi mieczem.<\/p>\n

\n

Efekt, jak uzna\u0142a Tiffany ju\u017c nie po raz pierwszy, by\u0142 do\u015b\u0107 imponuj\u0105cy.<\/p>\n

\u2013 Ci staro\u017cytni rabusie od dawna s\u0105 martwi \u2013 powiedzia\u0142a, zanim zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 powstrzyma\u0107, chocia\u017c jej Drugie My\u015bli podpowiada\u0142y, by s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie. Je\u015bli Jeannie, \u017cona Roba i kelda klanu Feegl\u00f3w, widzia\u0142a, \u017ce nadchodz\u0105 k\u0142opoty, to znaczy, \u017ce k\u0142opoty s\u0105 blisko.<\/p>\n

\u2013 Martwi? Ano, takoz i my som \u2013 odpar\u0142 Rob.*)<\/p>\n

\u2013 Niestety… \u2013 Tiffany westchn\u0119\u0142a. \u2013 W tych dawnych czasach \u015bmiertelnicy zwyczajnie umierali. Nie wracali, jak wam si\u0119 to chyba udaje.<\/p>\n

\u2013 By wracali, jakby mieli nasombroze.<\/p>\n

\u2013 Co to takiego?<\/p>\n

\u2013 No wis, broza to jakby tako \u0142owsianka, ino ze sy\u0107kim w \u015brodku i jescekapeckom brandy albo ma\u015bci do \u0142owiecek\u0142od twojej starej babci.<\/p>\n

Tiffany roze\u015bmia\u0142a si\u0119, ale niepok\u00f3j jej nie opuszcza\u0142. Musz\u0119 porozmawia\u0107 z Jeannie, pomy\u015bla\u0142a. Musz\u0119 si\u0119 dowiedzie\u0107, czemu ona i moje buty czuj\u0105 to samo.<\/p>\n

\n

======================================<\/p>\n

*) Feeglowie co do jednego wierzyli, \u017ce musz\u0105 by\u0107 martwi, skoro \u015bwiat, w kt\u00f3rym teraz \u017cyj\u0105, jest tak wspania\u0142y i tak pe\u0142en licznych okazji do kradzie\u017cy, bijatyk i pijatyk. Kraina w sam raz odpowiednia dla poleg\u0142ych bohater\u00f3w.<\/p>\n

======================================<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ostatni tom kultowej serii \u201e\u015awiat Dysku\u201d Terry\u2019ego Pratchetta pojawi\u0142 si\u0119 w ksi\u0119garniach. Przeczytajcie fragment powie\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":278,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-288","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/288","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=288"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/288\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/278"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=288"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=288"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/terrypratchett.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=288"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}