\u201eD\u0142uga Utopia\u201d to czwarta cz\u0119\u015b\u0107 bestsellerowego cyklu \u201eD\u0142uga Ziemia\u201d mistrza fantasy Terry\u2019ego Pratchetta i Stephena Baxtera. Jest ju\u017c dost\u0119pna w ksi\u0119garniach od 2 lutego, ukaza\u0142a si\u0119 nak\u0142adem wydawnictwa Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, a poni\u017cej mo\u017cecie zapozna\u0107 si\u0119 z fragmentem powie\u015bci!<\/p>\n
<\/p>\n
Jest po\u0142owa XXI wieku. Po ogromnym wstrz\u0105sie Dnia Przekroczenia i po erupcji superwulkanu Yellowstone, ludzko\u015b\u0107 si\u0119ga wci\u0105\u017c dalej w D\u0142ug\u0105 Ziemi\u0119. Spo\u0142ecze\u0144stwo ewoluuje, na zniszczonej Ziemi Podstawowej i poza ni\u0105. Pojawiaj\u0105 si\u0119 nowe wyzwania.<\/span><\/p>\n Podstarza\u0142y i gderliwy SI, Lobsang, zamieszkuje z Agnes na egzotycznym i dalekim \u015bwiecie. Postanowili wie\u015b\u0107 normalne \u017cycie w New Springfield \u2013 adoptowali nawet dziecko. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce nie trafili tam przypadkiem. Kr\u0105\u017c\u0105 pog\u0142oski o dziwnych zjawiskach na niebie, o strachach… Co\u015b jest w tym \u015bwiecie nie tak\u2026<\/span><\/p>\n Miliony krok\u00f3w od tego miejsca, Joshua dowiaduje si\u0119 o ojcu, kt\u00f3rego nigdy nie zna\u0142, i odkrywa sekretn\u0105 histori\u0119 rodziny. Nagle niespodziewanie otrzymuje pilne wezwanie z New Springfield.<\/span><\/p>\n Lobsang zaczyna rozumie\u0107 wag\u0119 tego, co dzieje si\u0119 pod powierzchni\u0105 jego \u015bwiata \u2013 i zagra\u017ca wszystkim \u015bwiatom D\u0142ugiej Ziemi. Aby z tym walczy\u0107, potrzebne s\u0105 po\u0142\u0105czone wysi\u0142ki ludzko\u015bci, maszyny i superinteligentnych Nast\u0119pnych. A niekt\u00f3rzy musz\u0105 z\u0142o\u017cy\u0107 ostateczn\u0105 ofiar\u0119.<\/span><\/p>\n Terry Pratchett (1948-2015) jako autor opowiada\u0144 zadebiutowa\u0142 w wieku 13 lat, w 1971 r. wydana zosta\u0142a jego pierwsza powie\u015b\u0107 \u201eDywan\u201d. W 1983 r. ukaza\u0142a si\u0119 pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 cyklu \u015awiat Dysku \u2013 \u201eKolor magii\u201d. W 1998 r. zosta\u0142 uhonorowany przez kr\u00f3low\u0105 El\u017cbiet\u0119 II Orderem Imperium Brytyjskiego za zas\u0142ugi dla literatury.<\/span><\/p>\n Stephen Baxter (ur. 1957) jest jednym z najpopularniejszych brytyjskich autor\u00f3w science fiction, laureatem licznych presti\u017cowych nagr\u00f3d, wsp\u00f3\u0142autorem \u201eOdysei czasu\u201d. Mieszka w Northumberland.<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Fragment „D\u0142ugiej Utopii”<\/p>\n Luty 2052 roku, na dalekiej D\u0142ugiej Ziemi:<\/span><\/p>\n Na innym \u015bwiecie, pod innym niebem \u2013 w innym wszech\u015bwiecie, kt\u00f3rego odleg\u0142o\u015b\u0107 od Ziemi Podstawowej liczy si\u0119 jednak zwyczajno\u015bci\u0105 ludzkich krok\u00f3w \u2013 Joshua Valient\u00e9 le\u017ca\u0142 przy ognisku. Poluj\u0105ce zwierz\u0119ta st\u0119ka\u0142y i sapa\u0142y ni\u017cej, na dnie doliny. Noc by\u0142a aksamitnie fioletowa, \u017cywa owadami, k\u0142uj\u0105ca jakimi\u015b pch\u0142ami czy much\u00f3wkami, kt\u00f3re jak kamikaze atakowa\u0142y lotem nurkowym ka\u017cdy ods\u0142oni\u0119ty skrawek sk\u00f3ry.<\/span><\/p>\n Joshua przebywa\u0142 w tym miejscu od dw\u00f3ch tygodni i nie rozpozna\u0142 \u017cadnego ze zwierz\u0105t, z jakimi dzieli\u0142 ten \u015bwiat. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, nie bardzo wiedzia\u0142, gdzie jest, czy to geograficznie, czy wykrocznie \u2013 nie zada\u0142 sobie trudu liczenia Ziemi, przez kt\u00f3re przekracza\u0142. Cz\u0142owiekowi na samotnych wakacjach nie jest potrzebna dok\u0142adna lokalizacja. Nawet po trzydziestu latach w\u0119dr\u00f3wek po D\u0142ugiej Ziemi nie pozna\u0142 jeszcze wszystkich jej cud\u00f3w.\u00a0<\/span><\/p>\n Co sk\u0142ania\u0142o do zadumy. W tym roku ko\u0144czy\u0142 pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat. Takie rocznice zawsze budz\u0105 refleksje.<\/span><\/p>\n \u2013 Dlaczego wszystko musi by\u0107 takie dziwne? \u2013 powiedzia\u0142 g\u0142o\u015bno. By\u0142 sam na ca\u0142ej planecie, wi\u0119c dlaczego mia\u0142by si\u0119 powstrzymywa\u0107? \u2013 Wszystkie te r\u00f3wnoleg\u0142e \u015bwiaty i ca\u0142a reszta. Po co to wszystko? I dlaczego zdarzy\u0142o si\u0119 w\u0142a\u015bnie mnie?<\/span><\/p>\n I dlaczego znowu zacz\u0119\u0142a go bole\u0107 g\u0142owa?<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n * * *<\/p>\n Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce odpowiedzi na niekt\u00f3re z tych pyta\u0144 czeka\u0142y gdzie\u015b \u2013 nie tylko w dziwacznej, wykrocznej geografii D\u0142ugiej Ziemi, ale i zagrzebane g\u0142\u0119boko w przesz\u0142o\u015bci Joshuy. W szczeg\u00f3lno\u015bci, cz\u0119\u015bciowe wyja\u015bnienie prawdziwej natury D\u0142ugiej Ziemi zacz\u0119\u0142o si\u0119 ods\u0142ania\u0107 ju\u017c w lipcu roku 2036, w Wysokich Meggerach:<\/span><\/p>\n Dop\u00f3ki mieszkali w domu w New Springfield, a w ko\u0144cu by\u0142o to ledwie kilka lat, Cassie Poulson stara\u0142a si\u0119 zapomnie\u0107, co znalaz\u0142a, kiedy latem \u201936 kopa\u0142a piwnic\u0119.<\/span><\/p>\n Cassie nie by\u0142a ca\u0142kiem przekonana do tego nowego \u015bwiata, kiedy zjawi\u0142a si\u0119 tu rok wcze\u015bniej. Nie chodzi o to, \u017ce w\u0105tpi\u0142a we w\u0142asn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 za\u0142o\u017cenia domu czy rodziny w tych s\u0142abo zbadanych pustkowiach D\u0142ugiej Ziemi. Albo w sw\u00f3j zwi\u0105zek z Jebem, mocny i r\u00f3wny jak te gwo\u017adzie, kt\u00f3re Jeb ju\u017c wytwarza\u0142 w swojej ku\u017ani. Nie mia\u0142a w\u0105tpliwo\u015bci co do ludzi, kt\u00f3rzy wraz z ni\u0105 pokonali ca\u0142\u0105 drog\u0119 \u2013 epick\u0105 podr\u00f3\u017c na ponad milion krok\u00f3w od Podstawowej, w poszukiwaniu nowego domu na kt\u00f3rym\u015b z wielu \u015bwiat\u00f3w, odkrytych par\u0119 lat temu w pionierskiej wyprawie JoshuyValient\u00e9 w jednym z pierwszych sterowc\u00f3w D\u0142ugiej Ziemi.\u00a0<\/span><\/p>\n Nie, to sam \u015bwiat sprawia\u0142 jej k\u0142opoty, przynajmniej na pocz\u0105tku. Ziemia Zachodnia 1 217 756 by\u0142a poro\u015bni\u0119ta lasem. \u00a0I tylko lasem. Wydawa\u0142a si\u0119 ca\u0142kiem obca dla dziewczyny, kt\u00f3ra prawie ca\u0142e \u017cycie sp\u0119dzi\u0142a na Miami Zachodnim 4, b\u0119d\u0105cym w tamtym czasie zaledwie skromnym przedmie\u015bciem macierzystego miasta na Podstawowej.<\/span><\/p>\n Gdy jednak min\u0105\u0142 pierwszy rok, sytuacja zacz\u0119\u0142a si\u0119 poprawia\u0107. Cassie z zachwytem odkry\u0142a, \u017ce prawie nie ma tu p\u00f3r roku \u2013 ani tych lat, kt\u00f3re zmienia\u0142y Miami Zachodnie 4 w rozgrzany piekarnik, ani wartych wspomnienia zim. Cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 si\u0119 nie przejmowa\u0107 pogod\u0105, a ona nie sprawia\u0142a k\u0142opot\u00f3w. R\u00f3wnocze\u015bnie, je\u015bli nie liczy\u0107 zwyk\u0142ego zestawu komar\u00f3w i innych k\u0142uj\u0105cych owad\u00f3w, w lasach nie \u017cy\u0142o nic, co mog\u0142oby zrobi\u0107 krzywd\u0119 \u2013 a przynajmniej gorsz\u0105 ni\u017c jakie\u015b ugryzienie w palec przez wystraszonego futrzaka; nale\u017ca\u0142o tylko trzyma\u0107 si\u0119 z dala od rzeki, gdzie kry\u0142y si\u0119 krokodyle i gniazda wielkich ptak\u00f3w.<\/span><\/p>\n By\u0142o jeszcze lepiej, kiedy z Jebem oczy\u015bcili do\u015b\u0107 terenu, by posadzi\u0107 pierwsze ro\u015bliny: pszenic\u0119 i ziemniaki, sa\u0142at\u0119 i buraki; kury i kozy mia\u0142y te\u017c m\u0142ode, a Jeb zbi\u0142 razem i postawi\u0142 zacz\u0105tki ich w\u0142asnego domu.<\/span><\/p>\n Tak, wszystko si\u0119 dobrze uk\u0142ada\u0142o a\u017c do dnia, kiedy Jeb uzna\u0142, \u017ce przyda si\u0119 im piwnica.<\/span><\/p>\n Wszyscy wiedzieli, \u017ce piwnica to sensowny \u015brodek ostro\u017cno\u015bci \u2013 magazyn \u017cywno\u015bci i schronienie przed zagro\u017ceniami, takimi jak tr\u0105by powietrzne albo bandyci z krokerami. Wprawdzie Jeb i s\u0105siedzi nie spodziewali si\u0119 k\u0142opot\u00f3w, ale nigdy nic nie wiadomo. Zreszt\u0105 dobrze b\u0119dzie mie\u0107 ju\u017c j\u0105 na miejscu, zanim za\u0142o\u017c\u0105 rodzin\u0119.<\/span><\/p>\n I tak Cassie kopa\u0142a w ziemi \u0142opat\u0105 z br\u0105zu, kt\u00f3r\u0105 przenios\u0142a tu przez ca\u0142\u0105 drog\u0119 z Miami Zachodniego 4, a Jeb wyruszy\u0142 z my\u015bliwymi, \u017ceby upolowa\u0107 wielkiego ptaka. Praca nie by\u0142a ci\u0119\u017cka. Drzewa \u015bci\u0119to, korzenie usuni\u0119to z ziemi, natomiast Cassie by\u0142a silna i twarda po d\u0142ugiej w\u0119dr\u00f3wce i trudach pionierskiego \u017cycia. Po po\u0142udniu brudna i spocona kopa\u0142a ju\u017c w dole g\u0142\u0119bszym ni\u017c jej wzrost.<\/span><\/p>\n I w\u0142a\u015bnie wtedy \u0142opata nagle trafi\u0142a w pust\u0105 przestrze\u0144 i Cassie polecia\u0142a do przodu.<\/span><\/p>\n Odzyska\u0142a r\u00f3wnowag\u0119, cofn\u0119\u0142a si\u0119, odetchn\u0119\u0142a i przyjrza\u0142a si\u0119 dok\u0142adniej. Przebi\u0142a si\u0119 przez \u015bcian\u0119 planowanej piwnicy, w czarn\u0105 pustk\u0119, jakby do jaskini. Nie zna\u0142a zwierz\u0119cia, kt\u00f3re wykopuje nory tak g\u0142\u0119bokie i rozleg\u0142e, na jak\u0105 wygl\u0105da\u0142a \u00a0ta za \u015bcian\u0105; owszem, \u017cy\u0142y tu jakie\u015b ziemne futrzaki, ale nikt nie widzia\u0142 \u017cadnego wi\u0119kszego ni\u017c kot.<\/span><\/p>\n Oczywi\u015bcie, to, \u017ce nie widzia\u0142, nie znaczy jeszcze, \u017ce takie nie istniej\u0105 \u2013 i prawdopodobnie nie b\u0119d\u0105 zachwycone tym, \u017ce zak\u0142\u00f3ca im spok\u00f3j. Powinna si\u0119 st\u0105d wydosta\u0107.<\/span><\/p>\n Ale dzie\u0144 by\u0142 spokojny. Ca\u0142kiem niedaleko jej s\u0105siadki plotkowa\u0142y przy lemoniadzie. Cassie czu\u0142a si\u0119 bezpieczna, a ciekawo\u015b\u0107 mocno jej doskwiera\u0142a. Znalaz\u0142a co\u015b nowego w tym niesko\u0144czonym, niezmiennym lecie New Springfield.\u00a0<\/span><\/p>\n Pochyli\u0142a si\u0119 i zajrza\u0142a do dziury.<\/span><\/p>\n I zobaczy\u0142a tam twarz kogo\u015b, kto patrzy\u0142 na ni\u0105.<\/span><\/p>\n Twarz by\u0142a ludzkich rozmiar\u00f3w, ale nie ludzka. Raczej owadzia, pomy\u015bla\u0142a, rodzaj l\u015bni\u0105co czarnej rze\u017aby z fasetowymi oczami podobnymi do ki\u015bci winogron. Po\u0142ow\u0119 tej twarzy pokrywa\u0142 srebrzysty metal \u2013 maska. Widzia\u0142a to wszystko w czasie jednego uderzenia serca \u2013 tyle by\u0142o trzeba, by szok dotar\u0142 do wszystkich zak\u0105tk\u00f3w organizmu.<\/span><\/p>\n Dopiero wtedy krzykn\u0119\u0142a i odskoczy\u0142a. Kiedy spojrza\u0142a po raz drugi, zamaskowana twarz znikn\u0119\u0142a.<\/span><\/p>\n Josephine Barrow, jedna z s\u0105siadek, podesz\u0142a i zajrza\u0142a z g\u00f3ry do wykopu.<\/span><\/p>\n \u2013 Nic ci si\u0119 nie sta\u0142o, skarbie? Uderzy\u0142a\u015b si\u0119 \u0142opat\u0105 w nog\u0119?<\/span><\/p>\n \u2013 Pom\u00f3\u017c mi wyj\u015b\u0107. \u2013 Cassie podnios\u0142a r\u0119ce.<\/span><\/p>\n Kiedy by\u0142a ju\u017c na g\u00f3rze, Josephine przyjrza\u0142a si\u0119 jej z niepokojem.<\/span><\/p>\n \u2013 Wygl\u0105dasz, jakby\u015b zobaczy\u0142a ducha.<\/span><\/p>\n Rzeczywi\u015bcie, zobaczy\u0142a \u2013 co\u015b.<\/span><\/p>\n Cassie rozejrza\u0142a si\u0119 dooko\u0142a. Dom by\u0142 ju\u017c prawie got\u00f3w do po\u0142o\u017cenia sta\u0142ego dachu, pola zosta\u0142y oczyszczone i czeka\u0142y na pierwsze zbiory, by\u0142a te\u017c wykopana dla przysz\u0142ych dzieci piaskownica… Tyle pracy w\u0142o\u017cyli w to miejsce. Tyle mi\u0142o\u015bci. Nie chcia\u0142a tego zostawia\u0107.<\/span><\/p>\n Ale te\u017c nie chcia\u0142a mie\u0107 do czynienia z tym, co siedzia\u0142o w dole.<\/span><\/p>\n \u2013 Musimy zakry\u0107 wykop \u2013 o\u015bwiadczy\u0142a.<\/span><\/p>\n \u2013 Chocia\u017c tak si\u0119 nam\u0119czy\u0142a\u015b? \u2013 Josephine zmarszczy\u0142a czo\u0142o.<\/span><\/p>\n Cassie my\u015bla\u0142a szybko.<\/span><\/p>\n \u2013 Trafi\u0142am na wody gruntowe. Miejsce nie nadaje si\u0119 na piwnic\u0119. Kiedy\u015b wykopiemy tu studni\u0119. \u2013 Pod \u015bcian\u0105 le\u017ca\u0142 stos poci\u0119tego drewna. \u2013 Pom\u00f3\u017c mi.<\/span><\/p>\n Zacz\u0119\u0142a na wykopie uk\u0142ada\u0107 deski.<\/span><\/p>\n Josephine przyjrza\u0142a si\u0119 zdziwiona.<\/span><\/p>\n \u2013 Czemu nie zasypiesz tej dziury?<\/span><\/p>\n Bo to za d\u0142ugo by trwa\u0142o. Bo chcia\u0142a dobrze wszystko ukry\u0107, zanim wr\u00f3ci Jeb.<\/span><\/p>\n \u2013 Zakopi\u0119 p\u00f3\u017aniej. A na razie mi pom\u00f3\u017c, dobrze?<\/span><\/p>\n Josephine przygl\u0105da\u0142a si\u0119 jej podejrzliwie. Ale jednak pomog\u0142a i zanim wr\u00f3ci\u0142 Jeb, Cassie rozsypa\u0142a ju\u017c na deskach ziemi\u0119 i le\u015bn\u0105 \u015bci\u00f3\u0142k\u0119, wi\u0119c nikt by si\u0119 nie domy\u015bli\u0142, \u017ce niedawno by\u0142a tam dziura. Zacz\u0119\u0142a nawet kopa\u0107 now\u0105 piwnic\u0119 po drugiej stronie domu.<\/span><\/p>\n A kiedy wreszcie wieczorem usiedli do kolacji na werandzie swego domu, Cassie Poulson by\u0142\u0105 na najlepszej drodze do zapomnienia, \u017ce w og\u00f3le widzia\u0142a zamaskowan\u0105 twarz.<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n * * *<\/p>\n Kilka lat p\u00f3\u017aniej, w marcu 2040, w Miami na Ziemi Zachodniej 4:<\/span><\/p>\n To by\u0142 tylko przypadek, jak zgadzali si\u0119 p\u00f3\u017aniej historycy Nast\u0119pnych, \u017ce Stan Berg urodzi\u0142 si\u0119 w Miami Zachodnim 4, mie\u015bcie, w kt\u00f3rym dorasta\u0142a Cassie Poulson. Cassie Poulson, w kt\u00f3rej domu w Wysokich Meggerach zlokalizowana by\u0142a, jak si\u0119 okaza\u0142o, pierwotna anomalia zbiorcza \u2013 anomalia, maj\u0105ca w efekcie ukszta\u0142towa\u0107 kr\u00f3tkie \u017cycie Stana Berga i nie tylko. Dziwny, ale jednak tylko przypadek.<\/span><\/p>\n Oczywi\u015bcie, w roku urodzin Stana, wraz z przybyciem pierwszej fali uchod\u017ac\u00f3w ze spustoszonej erupcj\u0105 Yellowstone Ziemi Podstawowej, miasto zacz\u0119\u0142o si\u0119 dramatycznie zmienia\u0107. Zanim Stan sko\u0144czy\u0142 osiem lat, ten coraz bardziej zat\u0142oczony i chaotyczny ob\u00f3z zosta\u0142 przej\u0119ty przez rz\u0105d i korporacje i zamieniony w niezwyk\u0142y plac budowy. Kiedy mia\u0142 lat jedena\u015bcie, nowa \u201egwiazda\u201d \u015bwieci\u0142a ju\u017c nad horyzontem \u2013 nie prawdziwa gwiazda, ale orbitalny terminal powstaj\u0105cej windy kosmicznej, stworzonej przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 rekrutowanych pospiesznie fan\u00f3w, do kt\u00f3rych w tym czasie zaliczali si\u0119 te\u017c rodzice Stana.<\/span><\/p>\n Jednak niezale\u017cnie od wstrz\u0105s\u00f3w znacz\u0105cych dzieci\u0144stwo Stana, nic nie wp\u0142yn\u0119\u0142o na mi\u0142o\u015b\u0107, jaka wype\u0142ni\u0142a serce jego matki, Marthy, od chwili, kiedy pierwszy raz wzi\u0119\u0142a dziecko na r\u0119ce. I przynajmniej ona nie widzia\u0142a niczego dziwnego w tej ewidentnej ciekawo\u015bci, z jak\u0105 szeroko otwarte oczy Stana studiowa\u0142y zmieniaj\u0105cy si\u0119 wok\u00f3\u0142 \u015bwiat ju\u017c od chwili, gdy si\u0119 na nim pojawi\u0142.<\/span><\/p>\n * * *<\/span><\/p>\n Joshua Valient\u00e9 zawsze by\u0142 sceptyczny wobec historii o jokerach, jakie opowiada\u0142 Bill Chambers. Sporo p\u00f3\u017aniej zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce gdyby baczniej zwraca\u0142 uwag\u0119 i troch\u0119 bardziej si\u0119 zastanawia\u0142 nad tym, co m\u00f3wi Bill, mo\u017ce wcze\u015bniej zacz\u0105\u0142by si\u0119 orientowa\u0107, o co chodzi w tym wszystkim. Na przyk\u0142ad w tym, co Bill opowiedzia\u0142 mu w roku 2040 \u2013 roku urodzin Stana Berga \u2013 kiedy podr\u00f3\u017cowali razem sterowcem do Wysokich Megger\u00f3w, daleko poza New Springfield, na temat jokera nazywanego Ga\u0142k\u0105:<\/span><\/p>\n W\u0142a\u015bciwie to Joshua zna\u0142 ten \u015bwiat. Wi\u0119cej \u2013 odkryli go z Lobsangiem w serii stosunkowo \u0142agodnych \u015bwiat\u00f3w zwanej Pasem Uprawnego, podczas pierwszej wyprawy w g\u0142\u0105b D\u0142ugiej Ziemi. Wtedy Joshua pozna\u0142 znaczenie tego s\u0142owa.\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 Jokery \u2013 m\u00f3wi\u0142 Lobsang. \u2013 \u015awiaty, kt\u00f3re nie pasuj\u0105 do schematu. Bo jest pewien schemat, og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c. Ale te wyj\u0105tki si\u0119 z niego wy\u0142amuj\u0105. Jokery w talii, jak je okre\u015blaj\u0105 badacze D\u0142ugiej Ziemi…<\/span><\/p>\n Joshua pozna\u0142 ju\u017c wiele takich \u015bwiat\u00f3w, nawet je\u015bli nie mia\u0142 dla nich specjalnej nazwy. Ten joker wygl\u0105da\u0142 jak kula bilardowa, z ca\u0142kowicie g\u0142adkim i szarym gruntem pod bezchmurnym ciemnoniebieskim niebem.\u00a0<\/span><\/p>\n Ale chocia\u017c sam widzia\u0142 to miejsce, wiedzia\u0142, \u017ce nie nale\u017cy wierzy\u0107 historiom Billa. Bill Chambers, mniej wi\u0119cej w jego wieku, wychowa\u0142 si\u0119 razem z Joshu\u0105 w Domu w Madison, w stanie Wisconsin. By\u0142 przyjacielem, rywalem, \u017ar\u00f3d\u0142em k\u0142opot\u00f3w \u2013 i zawsze wytrawnym k\u0142amc\u0105.<\/span><\/p>\n Bill m\u00f3wi\u0142:\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 Zna\u0142em takiego go\u015bcia, co zna\u0142 go\u015bcia…\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 No jasne…\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 Kt\u00f3ry si\u0119 za\u0142o\u017cy\u0142, \u017ce sp\u0119dzi noc na Ga\u0142ce. Jedn\u0105 noc. Ca\u0142kiem sam. Jak ty by\u015b to zrobi\u0142. Ale na golasa, bo to by\u0142 element zak\u0142adu.<\/span><\/p>\n \u2013 Pewnie.<\/span><\/p>\n \u2013 Rano si\u0119 obudzi\u0142 z potwornym kacem. Wiesz, samotne picie nigdy nie jest rozs\u0105dne. Ot\u00f3\u017c ten go\u015b\u0107 by\u0142 naturalnym przekraczaj\u0105cym. No wi\u0119c taki troch\u0119 nieprzytomny pozbiera\u0142 swoje rzeczy i przekroczy\u0142. Tylko \u017ce tak jakby si\u0119 potkn\u0105\u0142 przy przekraczaniu.<\/span><\/p>\n \u2013 Potkn\u0105\u0142 si\u0119?<\/span><\/p>\n \u2013 M\u00f3wi\u0142, \u017ce mia\u0142 wra\u017cenie, jakby nie przekroczy\u0142 nale\u017cycie.<\/span><\/p>\n \u2013 Co? Jak to mo\u017cliwe? O co ci chodzi?<\/span><\/p>\n \u2013 No wiesz, przekraczamy na wsch\u00f3d albo przekraczamy na zach\u00f3d. Masz jeszcze te czu\u0142e punkty, tak jakby skr\u00f3ty, o ile umiesz je znale\u017a\u0107. Ale to wszystko…<\/span><\/p>\n Przekraczanie: w Dniu Przekroczenia \u015bwiat zakr\u0119ci\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 ludzko\u015bci. W rezultacie ka\u017cdy, kto zada\u0142 sobie nieco trudu i zbudowa\u0142 kroker, do\u015b\u0107 prymitywny aparat elektryczny \u2013 a niekt\u00f3rzy, jak Joshua, nie potrzebowali nawet tego \u2013 m\u00f3g\u0142 opu\u015bci\u0107 dawn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, zrobi\u0107 krok i znale\u017a\u0107 si\u0119 w innym \u015bwiecie, ca\u0142kiem podobnym do dawnego, tyle \u017ce poro\u015bni\u0119tym puszcz\u0105 i pe\u0142nym dzikich zwierz\u0105t \u2013 gdy\u017c tylko na oryginalnej Ziemi powsta\u0142a i ewoluowa\u0142a ludzko\u015b\u0107, zyskuj\u0105c szans\u0119 kszta\u0142towania swego \u015bwiata. Ca\u0142e planety w odleg\u0142o\u015bci spaceru. W obu kierunkach, na wsch\u00f3d i na zach\u00f3d, mo\u017cna by\u0142o zrobi\u0107 kolejny krok, i jeszcze jeden… Je\u015bli istnia\u0142 gdzie\u015b kraniec D\u0142ugiej Ziemi, jak nazwano ten \u0142a\u0144cuch \u015bwiat\u00f3w, to jeszcze nie zosta\u0142 odkryty. Po Dniu Przekroczenia wszystko si\u0119 zmieni\u0142o \u2013 dla ludzko\u015bci, dla D\u0142ugiej Ziemi, a w szczeg\u00f3lno\u015bci dla JoshuyValient\u00e9.<\/span><\/p>\n Ale nawet D\u0142uga Ziemia mia\u0142a swoje regu\u0142y. A przynajmniej Joshua zawsze w to wierzy\u0142.<\/span><\/p>\n \u2013 …W ka\u017cdym razie temu go\u015bciowi si\u0119 wydawa\u0142o, \u017ce przekroczy\u0142 jakby inaczej. Prostopadle. Jakby na p\u00f3\u0142noc.\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 I co?\u00a0<\/span><\/p>\n \u2013 I znalaz\u0142 si\u0119 w jakim\u015b innym \u015bwiecie. By\u0142a noc, nie dzie\u0144. \u017badnych gwiazd na czystym niebie. W pewnym sensie \u017cadnych. A zamiast nich…<\/span><\/p>\n \u2013 Twoje opowie\u015bci czasem naprawd\u0119 zgrzytaj\u0105, Bill.<\/span><\/p>\n \u2013 Ale przyznaj, \u017ce ci\u0119 zaciekawi\u0142em…<\/span><\/p>\n \u2013 No, dawaj dalej. Co takiego zobaczy\u0142?<\/span><\/p>\n \u2013 Zobaczy\u0142 wszystkie gwiazdy. Wszy\u015bciutkie. Zobaczy\u0142 ca\u0142\u0105 walon\u0105 galaktyk\u0119, ch\u0142opie, Drog\u0119 Mleczn\u0105. Z zewn\u0105trz…\u00a0<\/span><\/p>\n Poza Galaktyk\u0105. Tysi\u0105ce lat \u015bwietlnych od Ziemi \u2013 od dowolnej Ziemi…<\/span><\/p>\n \u2013 Ca\u0142y czas go\u0142y, rozumiesz \u2013 zako\u0144czy\u0142 Bill.<\/span><\/p>\n To jest k\u0142opot z czesaczami, uzna\u0142 wtedy Joshua. S\u0105 ekspertami w wymy\u015blaniu bzdur. Mo\u017ce za du\u017co czasu sp\u0119dzaj\u0105 samotnie.<\/span><\/p>\n U\u015bwiadomi\u0142 sobie jednak, kiedy wspomina\u0142 o tym w lutym 2052 roku, \u017ce nawet Lobsanga podejrzewa\u0142 o wymy\u015blanie bzdur, chocia\u017c bzdur w naprawd\u0119 kosmicznej skali. Gdyby tylko uwa\u017cniej go s\u0142ucha\u0142, kiedy mia\u0142 okazj\u0119…<\/span><\/p>\n Teraz by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano, poniewa\u017c Lobsang by\u0142 martwy.<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n * * *<\/p>\n Joshua by\u0142 na miejscu, kiedy to si\u0119 sta\u0142o, p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 2045 roku:<\/span><\/p>\n On i SallyLinsay czekali pod drzwiami Domu w Madison Zachodnim 5. By\u0142 wczesny wiecz\u00f3r i zapala\u0142y si\u0119 lampy uliczne. Sally mia\u0142a na sobie typow\u0105 odzie\u017c podr\u00f3\u017cn\u0105: ryback\u0105 kamizelk\u0119 z mas\u0105 kieszeni pod nieprzemakaln\u0105 kurtk\u0105, a na ramionach lekki sk\u00f3rzany plecak. Jak zwykle, wygl\u0105da\u0142a, jakby w ka\u017cdej chwili mog\u0142a wyruszy\u0107. I im d\u0142u\u017cej czekali, a\u017c siostry otworz\u0105, tym wi\u0119ksza by\u0142a na to szansa.<\/span><\/p>\n \u2013 Nie denerwuj si\u0119 \u2013 poprosi\u0142 Joshua, by jako\u015b j\u0105 zatrzyma\u0107. \u2013 Powiedz cze\u015b\u0107. Wszyscy tutaj chc\u0105 ci\u0119 zobaczy\u0107 i podzi\u0119kowa\u0107 za to, co zrobi\u0142a\u015b dla Nast\u0119pnych. Wyrwa\u0142a\u015b te superinteligentne dzieciaki z wi\u0119zienia w Pearl Harbor…<\/span><\/p>\n \u2013 Znasz mnie, Joshua. Dzisiaj na wszystkich Niskich Ziemiach przewalaj\u0105 si\u0119 t\u0142umy. I s\u0105 takie miejsca jak to. Ten… Dom… gdzie zamykaj\u0105 ci\u0119 dla twojego dobra. Nie obchodzi mnie, czy by\u0142e\u015b tu szcz\u0119\u015bliwy albo nie, z tymi pingwinami…<\/span><\/p>\n \u2013 Nie nazywaj ich pingwinami.<\/span><\/p>\n \u2013 Jak tylko tu sko\u0144czymy, zamierzam upi\u0107 si\u0119 do nieprzytomno\u015bci, mo\u017cliwie szybko.<\/span><\/p>\n \u2013 W takim razie b\u0119dziesz potrzebowa\u0142a czego\u015b mocniejszego ni\u017c nasze s\u0142odkie sherry. \u2013 Siostra John cicho otworzy\u0142a drzwi. U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u2013 Wejd\u017acie.<\/span><\/p>\n Sally uprzejmie u\u015bcisn\u0119\u0142a jej d\u0142o\u0144.<\/span><\/p>\n Joshua ruszy\u0142 za nimi korytarzem do tego, co dla niego by\u0142o troch\u0119 upiornym odtworzeniem Domu, w kt\u00f3rym si\u0119 wychowa\u0142 \u2013 orygina\u0142 zosta\u0142 zniszczony dawno temu, podczas zamachu atomowego na Madison Podstawowe.<\/span><\/p>\n Siostra John \u2013 z w\u0142osami ukrytymi pod bia\u0142\u0105 chust\u0105 \u2013 pochyli\u0142a si\u0119 do niego.<\/span><\/p>\n \u2013 Co u ciebie?<\/span><\/p>\n \u2013 Wszystko dobrze. Troch\u0119 si\u0119 tu czuj\u0119 zdezorientowany.<\/span><\/p>\n \u2013 Wiem. Nie pachnie jak nale\u017cy, prawda? Ale dajmy myszom kilkadziesi\u0105t lat, a doprowadz\u0105 wszystko do normy.<\/span><\/p>\n \u2013 I ty. Ty teraz wszystkim kierujesz… Dla mnie zawsze b\u0119dziesz zwyk\u0142\u0105 dawn\u0105 Sar\u0105.<\/span><\/p>\n \u2013 Kt\u00f3r\u0105 uratowa\u0142e\u015b z lasu w Dniu Przekroczenia. Kiedy tu wracasz, mam takie uczucie, jakby\u015bmy wszyscy nagle doro\u015bli. Prawda?<\/span><\/p>\n \u2013 W\u0142a\u015bnie. Dla mnie prze\u0142o\u017cona powinna by\u0107 dominuj\u0105c\u0105 postaci\u0105. I powinna by\u0107 stara…<\/span><\/p>\n \u2013 Tak stara, jak ja? \u2013 Siostra Agnes czeka\u0142a na nich w drzwiach bawialni Domu, eleganckiego salonu, w kt\u00f3rym siostry zawsze przyjmowa\u0142y go\u015bci.<\/span><\/p>\n Ale Agnes, co niesamowite, wygl\u0105da\u0142a m\u0142odziej od siostry John. A kiedy obj\u0119\u0142a Joshu\u0119, dozna\u0142 delikatnego wra\u017cenia sztuczno\u015bci, uca\u0142owany policzek wydawa\u0142 si\u0119 nadto g\u0142adki \u2013 natomiast pod jej praktycznym, troch\u0119 przybrudzonym habitem wyczuwa\u0142 niepokoj\u0105c\u0105, niemal pod\u015bwiadom\u0105 supersi\u0142\u0119. Po jej \u015bmierci Lobsang przywr\u00f3ci\u0142 Agnes do \u017cycia: zgra\u0142 jej wspomnienia do pami\u0119ci androida, podczas gdy ch\u00f3ry \u015bpiewa\u0142y buddyjskie modlitwy. Dla Joshuy by\u0142o to czym\u015b takim, jakby kto\u015b zmieni\u0142 jego zast\u0119pcz\u0105 matk\u0119 w robota terminatora.\u00a0<\/span><\/p>\n Zna\u0142 jednak Lobsanga od dawna i nauczy\u0142 si\u0119 dostrzega\u0107 ducha w maszynie. Tak u niego, jak teraz u Agnes.<\/span><\/p>\n \u2013 Witaj, Agnes \u2013 powiedzia\u0142 tylko.<\/span><\/p>\n \u2013 I SallyLinsay… \u2013 Agnes powita\u0142a Sally ostro\u017cnym u\u015bciskiem d\u0142oni. Nie pr\u00f3bowa\u0142a jej obejmowa\u0107. \u2013 Tak wiele o pani s\u0142ysza\u0142am, panno Linsay.<\/span><\/p>\n \u2013 Ja tak\u017ce.<\/span><\/p>\n Agnes przygl\u0105da\u0142a jej si\u0119 przez chwil\u0119 uwa\u017cnie, niemal wyzywaj\u0105co, nim zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Joshuy.<\/span><\/p>\n \u2013 Jak tam twoja rodzina? \u2013 spyta\u0142a. \u2013 Fatalnie, \u017ce mieszkasz daleko od swojego ma\u0142ego synka.<\/span><\/p>\n \u2013 Nie takiego ma\u0142ego \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Joshua. \u2013 Ale znasz mnie. Mam rozdart\u0105 dusz\u0119, Agnes. Jak\u0105\u015b cz\u0119\u015b\u0107 mnie zawsze co\u015b ci\u0105gnie na pustkowia, na D\u0142ug\u0105 Ziemi\u0119.<\/span><\/p>\n \u2013 Ale teraz jeste\u015b w domu. Chod\u017acie, do\u0142\u0105czymy do reszty.<\/span><\/p>\n Na tradycyjnych mi\u0119kkich fotelach \u2013 niekt\u00f3re z nich by\u0142y oryginalne, przeniesione tu z Domu na Podstawowej \u2013 siedzieli Lobsang i Nelson Azikiwe.<\/span><\/p>\n Lobsang, a w ka\u017cdym razie jego mobilny awatar, bosy i z ogolon\u0105 g\u0142ow\u0105, mia\u0142 na sobie pomara\u0144czow\u0105 szat\u0119, kt\u00f3ra ostatnio sta\u0142a si\u0119 jego znakiem firmowym. Agnes przedstawi\u0142a sobie Sally i Nelsona \u2013 urodzony w Po\u0142udniowej Afryce, dawny kap\u0142an, obecnie po pi\u0119\u0107dziesi\u0105tce, ubrany by\u0142 klasycznie, w garnitur i koszul\u0119 z krawatem. Pozornie niepasuj\u0105cy do siebie, on i Lobsang siedzieli spokojnie, trzymaj\u0105c na kolanach fili\u017canki herbaty i talerzyki z ciastem. Jaka\u015b m\u0142odsza siostra, kt\u00f3rej Joshua nie zna\u0142, krz\u0105ta\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142 i podawa\u0142a jedzenie.<\/span><\/p>\n By\u0142a te\u017c kotka Shi-mi. Podesz\u0142a do Joshuy i na powitanie otar\u0142a si\u0119 o jego nogi. Potem spojrza\u0142a na Sally LED-owymi zielonymi oczami.<\/span><\/p>\n Joshua i Sally usiedli, Agnes do\u0142\u0105czy\u0142a do kr\u0119gu, a siostra John i jej m\u0142oda towarzyszka przynios\u0142y wi\u0119cej herbaty i ciasta.<\/span><\/p>\n \u2013 To by\u0142 m\u00f3j pomys\u0142, Joshuo \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 Agnes. \u2013 Teraz, w okresie relatywnego spokoju, kiedy troch\u0119 przycich\u0142a globalna panika przed tymi superm\u0105drymi dzieciakami, kt\u00f3re podobno doprowadz\u0105 nas do zag\u0142ady, postanowi\u0142am sprowadzi\u0107 tu Lobsanga i zebra\u0107 razem jego przyjaci\u00f3\u0142. Chocia\u017c raz.<\/span><\/p>\n \u2013 Przyjaci\u00f3\u0142? \u2013 Sally skrzywi\u0142a si\u0119. \u2013 Tak o nas my\u015blisz, Lobsangu? Bo ja my\u015bl\u0119, \u017ce jeste\u015bmy raczej \u017cetonami w grze. Monetami, kt\u00f3rymi karmisz automat losu.<\/span><\/p>\n \u2013 Rzeczywi\u015bcie, panno Linsay \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Nelson. \u2013 Ale mimo to jeste\u015bmy tutaj.<\/span><\/p>\n \u2013 Przyjaciele \u2013 o\u015bwiadczy\u0142a stanowczo Agnes. \u2013 Bo co jeszcze w \u017cyciu si\u0119 liczy, je\u015bli nie przyjaciele i rodzina?<\/span><\/p>\n Odezwa\u0142 si\u0119 Lobsang, spokojny, z oboj\u0119tn\u0105 twarz\u0105.<\/span><\/p>\n \u2013 Twoja rodzina robi teraz sporo zamieszania, Sally. A w ka\u017cdym razie tw\u00f3j ojciec ze swoimi pomys\u0142ami na nowy program kosmiczny.<\/span><\/p>\n \u2013 No tak. Kochany papcio marzy o wykorzystaniu marsja\u0144skich w\u0142\u00f3kien, by otworzy\u0107 dost\u0119p do kosmosu. Prosta droga do masowej industrializacji.<\/span><\/p>\n \u2013 Na sw\u00f3j spos\u00f3b WillisLinsay jest m\u0105dry. Powinni\u015bmy znowu zacz\u0105\u0107 budowa\u0107 na tych skromnych fundamentach, do jakich zredukowa\u0142o nas Yellowstone. Tak szybko i czysto, jak tylko potrafimy. Windy kosmiczne nam to umo\u017cliwi\u0105. W ko\u0144cu by\u0107 mo\u017ce pewnego dnia b\u0119dziemy musieli wsp\u00f3\u0142zawodniczy\u0107 z Nast\u0119pnymi.<\/span><\/p>\n \u2013 A co w\u0142a\u015bciwie wiesz o Nast\u0119pnych, Lobsangu? \u2013 zapyta\u0142 Nelson. \u2013 Przecie\u017c jako\u015b si\u0119 z tob\u0105 kontaktowali. Czy jest co\u015b ponad to, o czym m\u00f3wi\u0142e\u015b publicznie?<\/span><\/p>\n \u2013 Wiem tylko tyle, \u017ce odeszli. Wszystkie te genialne dzieci, pojawiaj\u0105ce si\u0119 na ca\u0142ej Podstawowej, na ca\u0142ej D\u0142ugiej Ziemi, kolejny krok ludzkiej ewolucji, kt\u00f3rych nasz rz\u0105d wy\u0142apa\u0142 i zamkn\u0105\u0142 w klatkach na Hawajach… Odeszli do miejsca, kt\u00f3re nazywaj\u0105 Zagrod\u0105, gdzie\u015b na D\u0142ugiej Ziemi. Nawet si\u0119 nie domy\u015blam, gdzie to jest.<\/span><\/p>\n Sally za\u015bmia\u0142a si\u0119.<\/span><\/p>\n \u2013 Tobie te\u017c nie powiedzieli? Zostawili ci do sprz\u0105tni\u0119cia ca\u0142y ten ba\u0142agan w Szcz\u0119\u015bliwym Porcie, prawda? To ci\u0119 chyba wkurza, Lobsangu? Wszechobecny i wszechwiedz\u0105cy b\u00f3g D\u0142ugiej Ziemi, zredukowany do roli pos\u0142a\u0144ca przez dzieci…<\/span><\/p>\n Joshua otworzy\u0142 usta, by j\u0105 uciszy\u0107.<\/span><\/p>\n \u2013 Nie, niech m\u00f3wi \u2013 powiedzia\u0142 Lobsang. \u2013 Ma racj\u0119. To by\u0142 dla mnie ci\u0119\u017cki okres. Wiesz to lepiej ni\u017c ktokolwiek, Joshuo. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, to g\u0142\u00f3wny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego pozwoli\u0142em Agnes wezwa\u0107 tu was wszystkich.<\/span><\/p>\n Agnes zesztywnia\u0142a.<\/span><\/p>\n