Z Pratchettem i Baxterem polecimy na Marsa!

Trzecia część bestsellerowej serii autorstwa mistrza fantasy Terry’ego Pratchetta oraz Stephena Baxtera.

Połączone talenty wybitnego brytyjskiego pisarza Terry’ego Pratchetta i giganta brytyjskiej science fiction Stephena Baxtera przynoszą nam nowy oszałamiający tom bestsellerowego cyklu.

Rok 2040. Długa Ziemia pogrążona jest w chaosie.

Kataklizm erupcji Yellowstone zagroził cywilizacji. Ludzie uciekają do Miriadów, relatywnie bezpiecznych światów Długiej Ziemi. Sally Linsay, Joshua Valienté i Lobsang angażują się w ryzykowne działania ratownicze.

Czytaj więcej

Neil Gaiman: „Terry Pratchett nie jest wesoły. On jest wściekły.”

Terry Pratchett wielu może się wydawać radosnym, starym elfem, ale nie jest taki. Jego kolega, pisarz sci-fi Neil Gaiman, opisuje, jak wewnętrzny gniew napędza proces twórczy schorowanego przyjaciela.

Chcę opowiedzieć Wam o moim przyjacielu, Terrym Pratchettcie, a nie jest to łatwe. Mam zamiar powiedzieć Wam coś, czego – być może – nie wiecie. Niektórzy ludzie napotkali na swej drodze uprzejmego mężczyznę z brodą, w kapeluszu. Są przekonani, że spotkali Sir Terry’ego Pratchetta. Są w błędzie. 

Czytaj więcej

Neil Gaiman i Terry Pratchett połączyli siły!

Neil Gaiman i Terry Pratchett połączyli siły ze stacją radiową Radio 4, by stworzyć pierwszą adaptację Dobrego omenu.

To koniec świata – może nie taki, jakiego moglibyśmy oczekiwać – ale w końcu to Armageddon według Terry’ego Pratchetta i Neila Gaimana.

Stacja radiowa BBC Radio 4 potwierdziła w piątek, że będzie współpracować z uznanymi autorami – Neilem Gaimanem i Terrym Pratchettem– by stworzyć pierwszą adaptację ich wspólnego kultowego dzieła, Dobrego omenu.

Czytaj więcej

Wywiad z Terrym Pratchettem dla New York Timesa (po Polsku)

Poniżej znajdziecie tłumaczenie tego WYWIADU który przeprowadził dziennikarz NYT z mistrzem, przyjemnej lektury 😉

Autor serii książek o Świecie Dysku — ostatnią z nich jest „Para w ruch” — „po prostu wybuchnął” podczas lektury „O czym szumią wierzby”: „Pomyślałem sobie: To kłamstwo, ale jakie wspaniałe!”

Sprzedaj nam swojego ulubionego pisarza, który jest pomijany i niedoceniany.  

Czytaj więcej

Para w ruch – fragment książki

Ku zaskoczeniu Patrycjusza, lorda Vetinariego, w Ankh-Morpork pojawia się nowy wynalazek – wielka i hałaśliwa machina, wykorzystująca potęgę wszystkich czterech żywiołów: ziemi, powietrza, ognia i wody. A że to Ankh-Morpork, już wkrótce ściąga tłumy zachwyconych gapiów; niektórzy wcześniej dostrzegli ducha czasów i przybywają uzbrojeni w notesy i płaszcze przeciwdeszczowe.

Moist von Lipwig nie należy do miłośników ciężkiej pracy. Oczywiście, kierując Urzędem Pocztowym, Królewskim Bankiem i Mennicą wnosi swój wkład, ale polega on głównie na słowach. A słowa na szczęście nie są zbyt ciężkie i rzadko wymagają smarowania. Jednakże Moist bardzo lubi pozostawać przy życiu, co sprawia, że nowa oferta Vetinariego jest trudna do odrzucenia…

Para idzie w ruch nad światem Dysku, a jej poganiaczem jest pan Simnel, człowiek z kaszkietem i suwakiem logarytmicznym, mający ciekawy układ z sinusem i cosinusem. Jeśli Moist chce się utrzymać na torze, musi się zmierzyć z wiadrami smaru, człowiekiem, który niekiedy zrzuca pracowników ze schodów, i grupą mocno rozgniewanych krasnoludów…

Terry Pratchett (ur. 1948) jako autor opowiadań zadebiutował w wieku 13 lat, w 1971 r. wydana została jego pierwsza powieść „Dywan”. W 1983 r. ukazała się pierwsza część cyklu Świat Dysku – „Kolor magii”. W 1998 r. został uhonorowany przez królową Elżbietę II Orderem Imperium Brytyjskiego za zasługi dla literatury.

 

Fragment książki w rozwinięciu!

Czytaj więcej

Długa wojna – fragment książki

Z okazji premiery do przeczytanie fragment najnowszej książki Terry`ego Pratchetta i Stephena Baxtera.

ROZDZIAŁ 1

W alternatywnym świecie, dwa miliony kroków od Ziemi:

Opiekunowie nazywali samicę trolla Mary, jak przeczytała Monica Jansson w pasku tekstu pod filmikiem. Nikt nie wiedział, jak tablica sama siebie określała. Dwaj treserzy, obaj mężczyźni, z czego jeden ubrany w coś w rodzaju próżniowego skafandra, stali przed nią, kulącą się w kącie czegoś, co wyglądało na nowoczesne laboratorium naukowe – o ile bestia zbudowana jak porośnięty sierścią ceglany mur może się kulić. Do potężnej piersi tuliła młode. Mały troll był ubrany w srebrzysty skafander, a z umocowanych do jego płaskiej czaszki czujników zwisały przewody.

Czytaj więcej